شمارهٔ ٢۴ - قصیده فی المنقبه

خرم دلی که مجمع سودای حیدرست

فرخ سری که خاک کف پای حیدرست

جاییکه جبرییل بدانجا نمیرسد

برتر هزار مرتبه ز آن جای حیدرست

در دعوت ملایکه بر خوان آرزو

هر نعمتی که هست به آلای حیدرست

در خطیر معرفت سر کاینات

یک قطره حقیر ز دریای حیدرست

علمی که هست عالم افلاک را زبر

عکسی ز نور خاطر دانای حیدرست

کس حال کاینات به علم الیقین ندید

ور دید کار دیده بینای حیدرست

عقل ار چه در ممالک هستی سرآمدست

دیوانه وار واله و شیدای حیدرست

شمع جهانفروز که خوانندش آفتاب

برقی ز تاب مشعله رأی حیدرست

گر ممکن است معجزه یی از پس نبی

الفاظ جانفزای دلارای حیدرست

دانی که عرش چیست بر اهل معرفت

اول قدم ز منبر والای حیدرست

از صبغه الله ار بیقین آگهیت نیست