شمارهٔ ٧٠ - وله ایضاً در مدح امیر یحیی

یکچند بکام دلم ایام زمان داد

تا عاقبتم قبله اقبال نشان داد

المنه لله که مرا درگه پیری

لطف ازلی بار دگر بخت جوان داد

اینست جوانبختی من کین فلک پیر

توفیق زمین بوس سرافراز جهان داد

سلطان فلک مرتبه یحیی که نشانی

از رفعت حالش بحقیقت نتوان داد

برتر ز فلک وهم بسی سال سفر کرد

آخر خبر از پایه قدرش نتوان داد

طبعش بکرم ابر بهار است ولیکن

زر وقت سخا بر صفت باد خزان داد

عدلش به دل کینه ور گرگ ستمگر

در پرورش بره نر مهر شبان داد

سیمرغ فلک را ملک از سکه عدلش

در گوشه وطن بر صفت زاغ کمان داد

بدخواه وی از آتش غم تشنه جگر بود

آبش فلک از چشمه شمشیر و سنان داد

ای سرور عالم ز معالی و جلالت

آن رتبه که جستی ز خدا بیش از آن داد