شمارهٔ ٧۶ - قصیده

خرم صباح آنکه او ز اول که بگشاید نظر

بیند همایون طلعت کشور گشای بحر و بر

صاحبقران بیقرین شاه زمان ماه زمین

سلطان نظام ملک و دین فرخ رخ فرخنده فر

آنکو ز عدل بیکران کردست عالمرا چنان

کافتاده خلقی در گمان کآمد امام منتظر

بگشاد شرم رأی وی از پیکر خورشید خوی

آورد صیتش زیر پی از خاوران تا باختر

تا گشت دولت یار او رفت از جهان اغیار او

پیوسته باشد کار او ایصال خیر و دفع شر

افکند دور روزگار بدخواه او را در کنار

ناید چنین شایسته کار الا ز صنع دادگر

آیینه رخسار ماه از زنگ شد ز آنسان سیاه

بس کز دل اعداش آه بر آسمان دارد گذر

هر گاه کآن سلطان نشان از بهر کار دوستان

بر سر زند دست آنزمان بینی بیکجا بر و بحر