شمارهٔ ١۴٩ - وله ایضاً در مدح علاءالدین محمد

بر آمدم صبحدم باد بهاری

جهان خوشبوی گشت از مشک تاری

چه باد خوش نفس بود اینکه بشکست

بیکدم قیمت مشک تتاری

مگر هر صبحدم بر رهگذارت

همیسوزد کسی عود قماری

کنون در باغ نقاش طبیعت

بهر نقشی کند صد خرده کاری

بسازد جام لعل عنبر آلود

ز شکل لاله های نوبهاری

کند بر صحن گلزار از زمرد

برای نو عروس گل عماری

نثار مقدم میمون گل را

بدامن در کشد ابر بهاری

شبی سوسن نهان بانی همیگفت

که خود را تا بکی در بند داری

تو هم گر بندگی خواجه جویی

چو من نامی بآزادی برآری