شمارهٔ ١٩٢
ابن یمین فریومدیبا خرد گفتم که داری در جهان جایی چنان
کاندر او دلخسته ای یک دم برآساید ز رنج
گفت بگذر ز آن و این ساده دلی ها ترک گیر
زان که نتوان یافتن بی خار گل بی مار گنج
هست راحت در جهان مانند عنقا در زمان
غیر نامی نیست از وی اندرین دار سپنج
کس در این ایوان ششدر چون دمی بی رنج زیست
راحت جانت همی باید گذر زین چار و پنج
منزلت دور است و ره دشوار و تو نازک مزاج
بار بیش از حد طاقت بر تن مسکین مسنج