شمارهٔ ٣٠ - ترجمه
ابن یمین فریومدیهر ناصحی که بود ز من خواست توبه یی
گویا که عشق خوش پسران هست از گناه
تا در جهان ز عنبر و کافور زلف و رخ
باشد نشان چگونه کنم توبه از نکاه
هر ناصحی که بود ز من خواست توبه یی
گویا که عشق خوش پسران هست از گناه
تا در جهان ز عنبر و کافور زلف و رخ
باشد نشان چگونه کنم توبه از نکاه