شمارهٔ ۴۰

ای بر دلم ز وعده خام تو داغ ها

شب ها در انتظار تو سوزم چراغ ها

بس روی آتشین که به یادت به خاک ماند

چون برگ های لاله بر اطراف باغ ها

عیشت مدام باد که مستان بزم تو

دارند از آب خضر لبالب ایاغ ها

یارب ز جیب دامن پیراهن که بود

این بوی خوش که ساخت معطر دماغ ها

از شوق آهوی تو فغانی بدیده رفت

چندانکه یافتند نشانش به راغ ها