شمارهٔ ۲۳۲

هوا خوشبوی گشت و مرغ در پرواز می آید

بهار رفته از گلشن به گلشن بازمی آید

تحیت می رساند بلبلان را باد نوروزی

که گل بار دگر در جلوه گاه ناز می آید

چه باد مشک بیز است اینکه بوی جان دهد هردم

مگر از راه آن ترک شکارانداز می آید

بشارت باد از آن صیادوش کبک خرامان را

که باز از طرف دشت آواز طبل باز می آید

چه سازست اینکه دیگر می نوازد مطرب مجلس

که از رگ های جان عاشقان آواز می آید

چمن خالی مبادا از می لعل و نسیم گل

که این آب و هوا سرو مرا دمساز می آید

بگردان پرده ای مطرب که از راه عراق امروز

مه اوج شرف در گلشن شیراز می آید

بده جامی که انجامش به از آغاز خواهد شد

هر آن کو با صفای نیت از آغاز می آید

مسیحا یار و خضرش رهنمون و هم عنان یوسف

فغانی آفتاب من به این اعزاز می آید