شمارهٔ ۲۹۰

آن گل از طرف کشت می آید

وه چه عنبرسرشت می آید

بسته زنار و دل دگر کرده

مست سوی کنشت می آید

شب کجا باده خودرویی ای گل

کز تو بوی بهشت می آید

از سرم پا کشیدی و گفتم

که سر من به خشت می آید

به دعای فرشته رد نشود

آنچه از سرنوشت می آید

ای فغانی سزای تست بکش

آنچه از خوب و زشت می آید