شمارهٔ ۳۱۶

ما شسته ایم ز آینه دیده گرد غیر

زین نقشخانه جلوه او دیده ایم خیر

فارغ بود دل از مدد شیخ خانقاه

آن را که جذب پیر مغان می کشد به دیر

ماییم و طوف کعبه کوی پریوشان

قطع نظر ز ملک سلیمان و وحش و طیر

میل ریاض دهر نبود از عدم مرا

اینجا به عشق لاله رخان آمدم به سیر

دامن کشان به خون فغانی چو بگذری

پوشیده دار جلوه حسنت ز چشم غیر