شمارهٔ ۳۷۵

دلم صد پاره و نقش تو در هر پاره ای دارم

ز چاک سینه در هر پاره ای نظاره ای دارم

فلک صد بار اگر در آب و خاکم تخم غم کارد

برآیم خوش به او من هم دل خود کاره ای دارم

جواب نامه کز جانان رسید این بود مضمونش

که من بر هر سر سنگی چو تو آواره ای دارم

ره و رسم پریشانی به از من کس نمی داند

که دل در حلقه زلف پری رخساره ای دارم

هزاران چاره ضایع گشت و یک دردم نشد ساکن

کنون درد دگر از پهلوی هر چاره ای دارم

گریبان چاک و مست و حلقه زلف صنم در دست

چنین معشوق عاشق پیشه میخواره ای دارم

جگر صد چاک دارم بر سر هر پاره ای داغی

اگر زین چرخ نیلی آرزوی پاره ای دارم

منم آن لاله خودرو که دور از نوبهار خود

تنه در سایه کوهی و سر در خاره ای دارم

چراغ پاسبان کوی را مانم درین شب ها

که صحبت چون فغانی با مه عیاره ای دارم