شمارهٔ ۵۲۶

به چشم من ز دگر روزها فزون شده ای

نظر در آینه افگن ببین که چون شده ای

دگر به دیده چنانی که دل گمان دارد

که حالی از چمن ای تازه گل برون شده ای

شدم به یک نظر از هوش وه که چون شد حال

به مجلسی که بدین تازگی درون شده ای

چه رنگ و بوست که دیگر ز دیدنش داغم

به خون کیست کزینگونه لاله گون شده ای

چنان به گریه من خنده می زنی که مگر

نه ارغوانی ازین قطره های خون شده ای

رهم زدی به سخن الله این چه شیرینی ست

که دل فریب تر از شکر و فسون شده ای

ز غیرت که فغانی به خود زدی آتش

بگو چه شد که همه آفت و جنون شده ای