شمارهٔ ۹ - در منقبت امام هشتم علی بن موسی الرضا علیه التحیة والثناء

بعد از نبی که آینه ی حی دایمست

عالم بذات بی بدل شاه قایمست

در رؤیت احد سهر و نوم او یکیست

بیدار بخت او که بدین دیده نایمست

ذاتش که آفتاب نمودار لطف اوست

مانند آب و آینه پاک از جرایمست

از ابتداء دور زمان تا بانتهی

بر هر چه می رود ز بد و نیک عالمست

صد چون کلیم بر شجر کبریای او

از بهر یک فروغ هدایت مکالمست

از عهد انبیای سلف تا بانتهی

بر جمله ی ادله ی ادیان محاکمست

در طی ارض بهر صلاحیت عباد

مادام بر طریق اولولعزم عازمست

بر شرق و غرب تا بابد حکم حکم اوست

بر جن و انس بر نهج شرع حاکمست

در هر صفت مناسب اسمست فعل او