غزل شمارهٔ ۲۸۴
لب تشنه ای که شد لب جانان میسرش دیگر چه حاجتی به لب حوض کوثرش گر طره تو چنبر دل هست پس چرا چندین هزار دل شده پابست چنبرش صاحب دلی که بر سر کویت نهاد پای دست فلک چه ها که نیاورد بر ...
میرزا عباس فروغی بسطامی غزلسرای بزرگ دوران قاجار در سال ۱۲۱۳ هجری قمری در کربلا زاده شد. بعد از فوت پدر به ایران آمد و نزد عموی خود دوستعلیخان به مازندران رفت. او ابتدا «مسکین» تخلص میکرد ولی پس از ورود به دستگاه شجاعالسلطنه، تخلص خود را به نام فروغالدوله از فرزندان او به «فروغی» تغییر داد. در غزلسرایی شیوهٔ سعدی را درپیش گرفت و الحق به خوبی از عهده برآمد. وی با قاآنی شیرازی معاشر و مصاحب بوده است. فروغی در ۲۵ محرم ۱۲۷۴ هجری قمری در تهران درگذشت.
لب تشنه ای که شد لب جانان میسرش دیگر چه حاجتی به لب حوض کوثرش گر طره تو چنبر دل هست پس چرا چندین هزار دل شده پابست چنبرش صاحب دلی که بر سر کویت نهاد پای دست فلک چه ها که نیاورد بر ...