شمارهٔ ۱۶
ای خامه مشک افشان چون نامه نگار آیی این مطلع شاهی را عنوان کتابم کن ای ساقی خوش منظر مست می نابم کن روی چو مهت بنمای بیهوش و خرابم کن کیفیت بیداری خون کرد دلم ساقی برخیز و شرابم ده...
میرزا عباس فروغی بسطامی غزلسرای بزرگ دوران قاجار در سال ۱۲۱۳ هجری قمری در کربلا زاده شد. بعد از فوت پدر به ایران آمد و نزد عموی خود دوستعلیخان به مازندران رفت. او ابتدا «مسکین» تخلص میکرد ولی پس از ورود به دستگاه شجاعالسلطنه، تخلص خود را به نام فروغالدوله از فرزندان او به «فروغی» تغییر داد. در غزلسرایی شیوهٔ سعدی را درپیش گرفت و الحق به خوبی از عهده برآمد. وی با قاآنی شیرازی معاشر و مصاحب بوده است. فروغی در ۲۵ محرم ۱۲۷۴ هجری قمری در تهران درگذشت.
ای خامه مشک افشان چون نامه نگار آیی این مطلع شاهی را عنوان کتابم کن ای ساقی خوش منظر مست می نابم کن روی چو مهت بنمای بیهوش و خرابم کن کیفیت بیداری خون کرد دلم ساقی برخیز و شرابم ده...