بخش ۳۵

چو کردی ختم بر نعت و دعایی

جلایر بر حدیث دل گشایی

رهی از تنگدستی آخر کار

جوانی را ز سر گیری دگر بار

ثنا و حمد آن دولت نمایی

ز لطف او ز محنت ها رهایی

تو شرط بندگی را جای آور

که مولا را وظیفه هست دیگر

ضمیر پاک او دانی گواه است

به هر درمانده نیکو دادخواه است

تو ار درمانده ای او دست گیرست

دلش روشن تر از بدر منیرست

خدای لم یزل شایسته دیده

میان سروران کو را گزیده

دعایش فرض شد بر پیر و برنا

به هر کس خواه درویش و توانا

خدایا جاودان کن دولتش را

فزون بر پای عالی همتش را