رباعی شمارهٔ ۱۴
هاتف اصفهانیباز آی و به کوی فرقتم فرد نگر
وز درد فراق چهره ام زرد نگر
از مرگ دوای درد خود می طلبم
بیمار نگر دوانگر درد نگر
باز آی و به کوی فرقتم فرد نگر
وز درد فراق چهره ام زرد نگر
از مرگ دوای درد خود می طلبم
بیمار نگر دوانگر درد نگر