شمارهٔ ۵۱

ز سوزنامه من سوخت بال و پر کبوتر را

چو قمری آتش من ساخت خاکستر کبوتر را

چو دریایی که باشد موج زن از شوق کوی او

به تن بال پریدن می شود هر پر کبوتر را

ز شوق نامه ام بر خاک بیتابی تپیدن ها

ز بال و پر مرقع می کند در بر کبوتر را

چنان خوناب حسرت می چکد دایم ز مکتوبم

که هر پرگشته چون مژگان عاشق تر کبوتر را

ز شرح زهر غم جویا عجب نبود ز مکتوبم

که سازد همچو طوطی سبز پا تا سر کبوتر را