شمارهٔ ۱۱۱
جویای تبریزیمگر بگذشت دل آزرده ای با درد ازین صحرا
که همچون آه دردآلود خیزد گرد ازین صحرا
ز فیض خاک دردآلوده ام جویا عجب نبود
به جای گرد برخیزد اگر فریاد ازین صحرا
مگر بگذشت دل آزرده ای با درد ازین صحرا
که همچون آه دردآلود خیزد گرد ازین صحرا
ز فیض خاک دردآلوده ام جویا عجب نبود
به جای گرد برخیزد اگر فریاد ازین صحرا