شمارهٔ ۱۴۴

مجلس گل گشته رنگین از نوای عندلیب

می فزاید جوش گلشن را صدای عندلیب

برگ گل لخت دل و آب و هوا اشکست و آه

بی تکلف تحفه ها دارم برای عندلیب

ما و او را عشق در یک آشیان پرورده است

هیچ کس چون من نباشد آشنای عندلیب

ناله من بر سر کوی تو رنگین تر بود

در چمن فریادها دارد نوای عندلیب

گر فشاند دامن حسنش غباری بر چمن

بشکند رنگ از رخ معشوق های عندلیب

پر مکدر گشته ای جویا به گلشن رو دمی‏

زنگ از دل می زداید ناله های عندلیب