شمارهٔ ۲۹۸
جویای تبریزیشکرین لعل او مکیده ماست
کوچه زلف او دویده ماست
یار ما آمد و صفا آورد
باده بی غش رسیده ماست
مزه ما دل کباب بس است
اشک خونین می چکیده ماست
وحشت ما فزون زمجنون است
جیب عریان تنی دریده ماست
شکرین لعل او مکیده ماست
کوچه زلف او دویده ماست
یار ما آمد و صفا آورد
باده بی غش رسیده ماست
مزه ما دل کباب بس است
اشک خونین می چکیده ماست
وحشت ما فزون زمجنون است
جیب عریان تنی دریده ماست