شمارهٔ ۱۵
جویای تبریزیبی کینه دلم به سینه از فضل خداست
آیینه خاطرم نه محتاج جلاست
از هر که غباری به دلم جای گرفت
چون گرد یتیمی گهر عین صفاست
بی کینه دلم به سینه از فضل خداست
آیینه خاطرم نه محتاج جلاست
از هر که غباری به دلم جای گرفت
چون گرد یتیمی گهر عین صفاست