شمارهٔ ۱۰۸۲

فسون سازی که دل را می برد نیرنگش از شوخی

گریبان چاک ساز برگ گل را رنگش از شوخی

تو چون برقع گشایی در چمن گل غنچه می گردد

فرنگ رنگت از بس می کند دلتنگش از شوخی

نوای بلبل این گلستان شور دگر دارد

بود با لخت دل گل بازی آهنگش از شوخی

در این پیرانه سر گر سایه بر کهسار اندازم

پرد همچون کبوتر بر هوا هر سنگش از شوخی