بخش ۱۱۵ - در نصیحت فرزند خود محمد گوید
نظامی گنجویببین ای هفت ساله قره العین
مقام خویشتن در قاب قوسین
منت پروردم و روزی خدا داد
نه بر تو نام من نام خدا باد
درین دور هلالی شاد می خند
که خندیدیم ماهم روزکی چند
چو بدر انجمن گردد هلالت
بر افروزند انجم را جمالت
قلم درکش به حرفی کان هواییست
علم برکش به علمی کان خداییست
به ناموسی که گوید عقل نامی
زهی فرزانه فرزند نظامی