غزل شمارهٔ ۵۴

امروز چون گذشتی برما عجب عجب

ماه نوی که گشتی پیدا عجب عجب

خوبت رخست و زیبا بنشین نکو نکو

شاد آمدی و خرم فرما عجب عجب

بخت من و من آسان با تو بیا بیا

خوی تو و تو ساکن باما عجب عجب

چونت ز دل برآمد جانا که بی رقیب

بر من گذار کردی تنها عجب عجب

دری و دور گشته ز دریای چشم ما

ای در باز گشته ز دریا عجب عجب

آگاه چون نکردی ما را ز آمدن

ناگاه چون فتادی اینجا عجب عجب

زینهاست کاوحدی به تو دادست دل چنین

زان دل چگونه آمد اینها عجب عجب