غزل شمارهٔ ۸۵
اوحدی مراغهاییارب این مهمان چون ماه از کجاست
وین سپاه کیست و آن شاه از کجاست
عکس خورشیدی چنان بالا بلند
بر چنین دیوار کوتاه از کجاست
گر ز مرغ جان به شاخ دل رسید
غلغل انی انا الله از کجاست
دل درین وادی ز تاریکی بسوخت
سوی آن آتش بگو راه از کجاست
گرنه خونریزیست این فریاد چیست
ورنه بیدادست این آه از کجاست
اندرین خرگاه می گویند هست
خوبرویی راه خرگاه از کجاست
اوحدی را پادشاهی بنده خواند
مفلسی را دیگر این جاه از کجاست