غزل شمارهٔ ۳۳۱

میان ما و تو دوری به اختیار نبود

مرا زمان فراق تو در شمار نبود

گذار بود مرا با تو هر دمی ز هوس

به منزلی که هوا را در آن گذار نبود

حدیث گفتن و اندیشه از رقیبی نه

بهم رسیدن و تشویش انتظار نبود

به چند گونه مرا از تو بوسه بود و کنار

که هیچ گونه ترا از برم کنار نبود

کنون ز هجر به روزی فتاده ام که درو

گمان می برم که خود آن روز و روزگار نبود

هزار یار فزون داشتم که هیچ مدد

ز هیچ یار ندیدم چو بخت یار نبود

نظر به کار دل او حدیث بود ولی

چه سود از آن چو دل ساده مرد کار نبود