غزل شمارهٔ ۴۶۷
اوحدی مراغهایتوبه کردم ز توبه کردن خام
ببر این جامه و بیار آن جام
چون بپوشیم راز کاوردیم
طبل در کوچه و علم بر بام
پیر ما را چگونه توبه دهد
که جوانی نکرده ایم تمام
زاهد خام اگر زند طعنی
بگذاریم تا بجوشد خام
نیست از یک دگر پدید هنوز
صالح و فاسق و حلال و حرام
تا نجوشیم در نیاید عشق
تا نکوشیم بر نیاید کام
گر ترا نیست آتشی در دل
از دل اوحدی بخواه به وام