غزل شمارهٔ ۵۵۰

پر از دل مپرس ای پری من چه دانم

ز مردم تو دل می بری من چه دانم

چه گویی بدان تا کجا شد دل تو

ز من چون تو داناتری من چه دانم

مرا چند پرسی که لاغر چرایی

تو این بنده می پروری من چه دانم

ز من صبر جستی و عقل و سکونت

پریشانم این داوری من چه دانم

نمودی که چون فاش گردید رازت

تو این پرده ها میدری من چه دانم

مپرس اینکه دیوانه چون شد دل تو

به دست تو بود ای پری من چه دانم

مگو کاوحدی چون خریدار من شد

تویی ماه و او مشتری من چه دانم