غزل شمارهٔ ۶۱۶

امشب ز هجر یار بخواهم گریستن

زارم ز عشق و زار بخواهم گریستن

نالیده ام هزار شب از هجر و بعد ازین

هر شب هزار بار بخواهم گریستن

گو روی من نگار شو از خون دل که من

بی روی آن نگار بخواهم گریستن

چون بی شمار غصه کشیدم ز هجر او

زین غصه بی شمار بخواهم گریستن

بی اختیار چند کند گریه دیده ای

چندی به اختیار بخواهم گریستن

تا بشنوم ز خاک درش بوی او شبی

در خاک کوچه خوار بخواهم گریستن

پنهان چو شد ز اوحدی آن نور دیده من

پنهان و آشکار بخواهم گریستن