غزل شمارهٔ ۷۰۳

ساقیا خیز و یک دو جام بده

می گلرنگ لاله فام بده

دهن همچو قند را بگشای

بی دلان به بوسه کام بده

دلم از شربت حلال گرفت

ساغری باده حرام بده

تو غلام که ای نمی دانم

قدحی ای منت غلام بده

به سلامت چو میروی ای باد

آن پری را ز من سلام بده

گو که از نام ما نداری ننگ

ساعتی ترک ننگ و نام بده

همه داری تو هر چه می باید

من چه گویم ترا کدام بده

سخن لعل آبدار بگوی

خبر قد خوش خرام بده

تا که دیگ وصال پخته شود

اوحدی را شراب خام بده