شمارهٔ ۳۰
سعدی شیرازیای دیده به هرزه لؤلؤ ناب مریز
بر روی چو زر اشک چو خوناب مریز
شرط است که از پس خوشی ریزند آب
تو هیچ خوشی ندیده ای آب مریز
ای دیده به هرزه لؤلؤ ناب مریز
بر روی چو زر اشک چو خوناب مریز
شرط است که از پس خوشی ریزند آب
تو هیچ خوشی ندیده ای آب مریز