غزل شمارهٔ ۲۳۶

ای عمر باز رفته نمی آیی از سفر

وی بخت خفته هیچ نداری ز ما خبر

ما همچنان خیال تو داریم در دماغ

ما همچنان جمال تو داریم در نظر

از بوی تو هنوز نسیم است با صبا

وز روی تو هنوز نشانی است در قمر

سر می زنیم بر در سودای وصل و هیچ

از سر خیال وصل نخواهد شدن به در

دل رفت و عمر رفت و روان رفت و بعد ازین

ماییم و آه سرد و لب خشک و چشم تر

رفتی و در پی تو نه تنها دل است و بس

جان عزیز نیز روان است بر اثر