شمارهٔ ۲۴۶

هردم از عشق تو حال من دگرگون می شود

وز غمت ای دل ستان جان را جگر خون می شود

آن عجب نبود که شوریده شوم دیوانه وار

عاقل از عشق تو گر لیلی ست مجنون می شود

دوستدار عاشقان تو هم از عشاق تست

چون درآمیزد به جیحون قطره جیحون می شود

تا شفا یابند از بیماری دل جمله را

همچو طب بوعلی درد تو قانون می شود

شهسواران ترا در آخر پر کاه خاک

اسب پرورده بشیر گاو گردون می شود

دست اندر آستین گوی از سلاطین می برد

پای در دامان و از کونین بیرون می شود

زاهدان از عاشقان دورند از بهر بهشت

مرد نازل مرتبه از همت دون می شود

گر کند عاشق به سوی پستی دنیا نظر

رفع عیسی در حق او خسف قارون می شود

دل درین ره زد قدم جان ماند تنها گفتمش

صبر کن تا بنگری کاحوال او چون می شود

کس نمی داند که اندر کارگاه حکم دوست

آدم از چه مجتبی و ابلیس ملعون می شود

سیف فرغانی به عشق از خویشتن یابد خلاص

ما راز سوراخ خود بیرون به افسون می شود