بخش ۵۷ - جنگ تن به تن شاه چین با کوش پیل‌دندان

چو از دور خسرو مر او را بدید

همی تاخت تا تنگ بر وی رسید

نگه کرد در چهر و دندان او

در اندام لرزنده شد جان او

دلش در تن از بیم لرزنده شد

مگر مرده بود آنگهی زنده شد

پشیمان شد از تاختن پیش اوی

ندید ایچ برگشتن از پیش روی

به ناکام با وی برآویخت شاه

نظاره شد از هر دو رویه سپاه

گهی نیزه و تیغ بر هم زدند

گه از خستگی یک زمان دم زدند

گهی نیزه زد مر پسر را پدر

گهی تیغ زد مر پدر را پسر

شگفت است یکباره کار سپهر

که برد ز باب و ز فرزند مهر

نه این آگه از کار فرزند خویش

نه آن آگه از باب و پیوند خویش