بخش ۶۳ - خواندن شاه چین کوش پیل‌دندان را به نزد خویش

بیا تا برآیی هم اکنون به تخت

چنانچون بود مرد فرخنده بخت

پدر شاه چین و برادر پدر

شهنشاه روی زمین سربسر

تو همچون دد و دام در مرغزار

خورش کرده همواره خون شکار

به پیش کسی کرده خود را به پای

که نپسندد از تو بدان سر خدای

که آن بدگهر شاه را دشمن است

نژاد و نیای وی آهرمن است

که جمشید را داد یزدان جهان

روان کرد فرمان او بر مهان

همی داشتش سالیانی هزار

نه مرگ و نه درد اندر آن روزگار

شد اندر دل خویشتن بدگمان

که من دور کردم ز مردم غمان

به گیتی چو من دور کردم که کرد

غم و رنج و سختی بد و مرگ و درد

چو از خویشتن دید کار خدای

سر تخت او اندر آمد ز پای

به دست شهنشه گرفتار شد