بخش ۸۸ - پیام طیهور به آتبین

چو آگه شد از نامه آتبین

تو گفتی ببسته ست پایش زمین

دو دیده به لؤلؤ بیاگند پر

کنارش شد از دیدگان پر ز در

همی گفت لب ها پر از باد سر

که با نیکمردان زمانه چه کرد

دریغا که آن پاکدینان پیش

گذشتند و پیدا شد این زشت کیش

ز گیتی بریده شد آن تخم پاک

جهان گشت بر دست دیوان هلاک

بزرگان پراگنده گشتند نیز

نگر تا به گیتی بتر زین چه چیز

فرستاده آتبین را بخواند

بپرسید و در پیشگاهش نشاند

که با من بگو تا چگونه ست کار

کجا پیش رفتی تو از شهریار

ز دربند گفتا به یک روزه راه

مرا پیش خسرو فرستاد شاه

به دستور فرمود تا نامه کرد

همه مردمی بر سر خامه کرد

که شاه جهان شاد باد و درست