بخش ۲۹۷ - کوش بار دیگر دعوی خدایی می‌کند

بدانسان که فرموده بود او به چین

بفرمود تا موبدان زمین

به هر خانه ای در بتی ساختند

نگارش به آیین بپرداختند

به آیین و دیدار کوش سترگ

بتی پیش بنهاد خرد و بزرگ

ز بستر چو برخاستی مرد و زن

شدی پیش ایشان بسان شمن

نهادی سر از پیش او بر زمین

فراوان بر او خواندی آفرین

همی گفت با مردم تیره هوش

ستمکار و بیدادجوینده کوش

که پروردگار این جهان را منم

که آباد ویران چو خواهم کنم

همه زندگانی به دست من است

همه مرگ در تیغ و شست من است

ز من نیکی آید هم از من بدی

درشتی ز من هم ز من بخردی

کرا خواهم از خود توانگر کنم

که از گوهر و زرش افسر کنم

کرا خواهم او را رسانم گزند

ز تختش برآرم به خاک نژند