خانه محتوا کتاب‌فروشی خرید اشتراک وبلاگ تماس با ما

ورود/ ثبت نام

خانه محتوا کتاب‌فروشی خرید اشتراک وبلاگ تماس با ما

ناهید

مرجع تخصصی فرهنگی هنری برای داستان، شعر و کتاب صوتی فارسی

ناهید بستری برای انتشار، خرید و شنیدن آثار ادبی و صوتی از نویسندگان، شاعران و خالقان مستقل است.

دسترسی سریع

داستان‌ها کتاب‌های صوتی شعرها درباره ما

تماس با ما

آدرس: مشهد، بلوار احمدآباد، عارف 8، پلاک 33 واحد 1

تمام حقوق محفوظ و متعلق به پلتفرم فرهنگی ناهید می باشد.

ترکی شیرازی

ترکی شیرازی

آقا محمدحسین آغولی (تاریخ و محل ولادت نامعلوم، درگذشتهٔ ۱۳۳۰ قمری)، متخلص به «ترکی» و معروف به ترکی شیرازی، نقاش و شاعر قرن چهاردهم هجری است. شغل او نقاشی بوده و از شیراز به هند سفر کرد و در بمبئی اقامت گزید. دیوان وی به اهتمام محسن حافظی کاشانی چاپ شده است.

بخش‌های دیوان ترکی شیرازی

ترکی شیرازی دیوان اشعار فصل اول - لطیفه‌نگاری‌ها۱۳۷ فصل دوم - مدیحه‌سرایی‌ها۲۸ فصل سوم - سوگواری‌ها۱۰۸ فصل پنجم - قطعه‌ها و تک‌بیتی‌ها۹۳ فصل چهارم - ترکیب‌بندها۵

اشعار ترکی شیرازی

۳۷۱ شعر

شمارهٔ ۶۶ - عزای سبط نبی

ظلمی که بر حسین علی شد به کربلا کس در جهان ندیده چنین ظلمی برملا تنها همین نه مردم ایران بپا کنند بزم عزای سبط نبی را به خانه ها در هند و سند و بلخ و بخارا و زنگ و روم هر ساله بزم ...

شمارهٔ ۶۶ - مرغ موسیقار

یار بی پرده شد سوی بازار شاد باشید یا الو الابصار او به صد ناز می رود تنها دل خلق از پیش قطار قطار چشم مستش به خواب شب تا صبح وز غمش چشم عاشقان بیدار من بیچاره از غمش شب و روز در ف...

شمارهٔ ۶۷ - بزرگی و جاه

زر سرخ مسکوک کامل عیار بود قفل هر مشکلی را کلید به زر می توان کار دنیا بساخت به زر می توان آخرت را خرید سزاوار باشد بزرگی و جاه بر آن خالقی کاین فلز آفرید

شمارهٔ ۶۷ - عاشق صادق

عاشق آن باشد که شرط عشق را آرد به جا در فنای خویشتن معشوق را سازد رضا عاشق آن باشد که گر برند بندش را زبند در مقام جان فشانی نی نعم گوید نه لا عاشق آن باشد که نبود در غم اهل و عیال...

شمارهٔ ۶۷ - مینای عشق

ساقی سیمین عذار خیز و صراحی بیار از دو سه جام شراب ریز به جامم شرار باده برد زنگ غم از دل پیر و جوان خاصه به فصل بهار خاصه ز دست نگار باده غم از دل برد باده نشاط آورد باده کند مرده...

شمارهٔ ۶۸ - راست گویم

آدمی را در این سراچه دهر نیست چیزی زتن درستی به مفلسی چو نهاد پا به میان راست گویم به تندرستی ره

شمارهٔ ۶۸ - راه نجات

ای دل از خواب شو دمی بیدار پر دلی گیر و تنبلی بگذار شب به سر رفت و آفتاب دمید خیز و آبی بزن تو بر رخسار سفری پیش داری ای غافل راه دور است توشه ای بردار کاروان بار بست و رفت از پیش ...

شمارهٔ ۶۸ - نخل قامت

به نجف گذر کن ایا صبا تو زکربلا ز ره وفا به علی بگو که شهید شد پسر عزیز تو از جفا تو شه سریر فتوتی در بحر جود و مروتی ز نجف بیا تو به کربلا به حسین خود نظری نما لب خشک و دیده پر زن...

شمارهٔ ۶۹ - لحظه ای کاش

ای که هستی به رقیبان همدم کاش یک لحظه بدی همدم من من غم تو به همه عمر خورم لحظه ای کاش تو خوردی غم من

شمارهٔ ۶۹ - پند حکیمانه

ساقی قدمی نه سوی میخانه تو امروز آور ز کرم شیشه و پیمانه تو امروز با من منشین همچو حریفان به حریفی همکاسه من باش حریفانه تو امروز می زیب ده مجلس شاهان جهان است از کف مده این دولت ش...

شمارهٔ ۶۹ - چشمهٔ خون

ای ز غمت دل فسرده آدم و حوا خسته ز داغت روان مریم و عیسی ای به عزایت چکیده در عوض اشک خون دل از چشم خلق عالم بالا غرق نشد از چه رو سفینه گیتی چون تو شدی تشنه کشته بر لب دریا جسم شر...

شمارهٔ ۷ - خم زلف

مکن ز شانه پریشان کمند گیسو را به دست باده مده زلف عنبرین بورا از آن زمان که به چشم تو چشم بگشودم از این سپس نکنم یاد چشم آهو را به نیم غمزه دلم را دو چشم جادویت چنان گرفت که چنگال...

شمارهٔ ۷ - زلف سیه فام

سختم آید زتو ای زلف سیه فام کاشفته و ژولیده چرا همچو من استی از بسکه لطیف استی و خوشبو و سیاهی مانا که یکی نافه مشک ختن استی ای زلف گرت با دل من بستگی نیست از چیست که پیوسته شکن در...

شمارهٔ ۷ - سودای حیدر

سرت گردم بیا ساقی ز می پر ساز و ساغر را به آب خشک پر کن از کرم آن آتش تر را چنانم مست کن از باده امروز از خم وحدت که شور مستیم از سر برد سودای محشر را از آن می ده که قنبر خورد و شد...

شمارهٔ ۷ - سیل اشک

شکر خدا کز امت پاک پیمبرم سر خوش ز جام مهر و تولای حیدرم هستم غلام فاطمه و هر دو سبط او کان هر سه تن به را نجاتند رهبرم بعد از امام تشنه جگر شاه دین حسین از جان غلام حضرت سجاد و با...

شمارهٔ ۷۰ - بادهٔ عشق

ای کشته ای که کعبه عشق است کوی تو روی تمام عالمیان است سوی تو ما را شراب کوثر و تنسیم گو مباش چون خورده ایم باده عشق از سبوی تو آب حیات و کوثر و تنسیم و سلسبیل هیچند پیش خاک در مشک...

شمارهٔ ۷۰ - رایحهٔ مشک

شورچه شرابی ست که بر سر زده ای باز جامی مگر از باده اخگر زده ای باز ساغر زده رسوا شود از خفتگی چشم از چشم تو پیداست که ساغر زده ای باز جامی زده ای باز از آن آب چو آذر بر جان من سوخ...

شمارهٔ ۷۰ - عجب آید مرا

عیب می را زراه بی خردی لب نبرده به ساغران گویند عجب آید مرا زنادانان که چراعیب شاعران گویند

شمارهٔ ۷۱ - محرم راز

راز عشق تو با که گویم باز که مرا جز تو نیست محرم راز از تو گر جمله ناز هست و عتاب نیست از من به غیر عجز و نیاز ای که بر رخش عزتی تو سوار از بر ما بر این شتاب متاز چند دایم به خویش ...

شمارهٔ ۷۱ - مرد عاقل

کسی را می توان گفتش مسلمان که از دست و زبانش کس نرنجد نشان مرد عاقل غیر از این نیست که حرفی را نگوید تا نسنجد

شمارهٔ ۷۱ - مصاف عاشقی

چون جفا کردی به آل بوتراب ای آسمان کاش گشتی سرنگون همچون جباب ای آسمان شام را معمور کردی ا زپی قتل حسین ساختی بطحا و یثرب را خراب ای آسمان سبط احمد را فکندی در میان خاک و خون تن بر...

شمارهٔ ۷۲ - جام جم

یکی نکته گویم زمن گوش دار از آن کس که شد مست از جام جم چو شرمش نیاید زپروردگار چه غم دارد از طعنه زید و عم

شمارهٔ ۷۲ - سر حلقهٔ عشاق

شکوه ها دارم ز تو ای آسمان ای آسمان تا بکی گردی به کام دشمنان ای آسمان در عراق آوردی از یثرب به مهمانی حسین آب را بستی به روی میهمان ای آسمان از جفایت عرصه کرب و بلا چون لاله زار گ...

شمارهٔ ۷۲ - قبله نما

جانا زلب لعل تو یک بوسه مرا بس بیمارم و این بوسه مرا جای دوا بس با خشم دهی بوسه و گویی که بست نیست گویم اگرم بوسه ببخشی به رضا بس گر قبله فراموش شود وقت نمازم محراب دو ابروی توام ق...

صفحه قبلصفحه ۱۲ از ۱۶صفحه بعد

بازگشت به فهرست شاعران

ترکی شیرازی | اشعار و دیوان | ناهید